{"id":2015,"date":"2020-04-30T20:30:01","date_gmt":"2020-04-30T18:30:01","guid":{"rendered":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/?p=2015"},"modified":"2020-04-30T20:30:26","modified_gmt":"2020-04-30T18:30:26","slug":"czy-to-dobrze-czy-to-zle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/czy-to-dobrze-czy-to-zle\/","title":{"rendered":"CZY TO DOBRZE, CZY TO \u017bLE?"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n

Czy to co si\u0119 dzieje, jest dobre czy z\u0142e? Czy jeste\u015bmy w stanie w og\u00f3le TERAZ to zobaczy\u0107?<\/p>\n

Pi\u0119knie na takie dylematy rzuca \u015bwiat\u0142o ta, suficka przypowiastka:<\/p>\n

„LEGENDA SUFICKA: ZAGINIONY KO\u0143<\/p>\n

Wiele lat temu, w ubogiej chi\u0144skiej wiosce, mieszka\u0142 pewien wie\u015bniak wraz z synem. Opr\u00f3cz kawa\u0142ka ziemi i ma\u0142ej chaty pokrytej strzech\u0105 w jego posiadaniu znajdowa\u0142 si\u0119 ko\u0144, kt\u00f3rego odziedziczy\u0142 po ojcu, a kt\u00f3ry by\u0142 dla niego pomoc\u0105 przy uprawie roli.<\/p>\n

Pewnego dnia ko\u0144 uciek\u0142. S\u0105siedzi m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rzy szanowali go bardzo za uczciwo\u015b\u0107 i pracowito\u015b\u0107, przybyli do jego domu, aby powiedzie\u0107 jak bardzo wsp\u00f3\u0142czuj\u0105 mu straty. Wie\u015bniak podzi\u0119kowa\u0142 s\u0105siadom za przybycie, lecz przy okazji zapyta\u0142:
\n– Sk\u0105d wiecie, \u017ce to co si\u0119 wydarzy\u0142o by\u0142o dla mnie nieszcz\u0119\u015bciem?
\nJeden z przyby\u0142ych wymamrota\u0142 do drugiego:
\n– On nie potrafi pogodzi\u0107 si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105, niech my\u015bli co chce, dop\u00f3ki nie odczuje smutku z powodu tego wydarzenia.<\/p>\n

S\u0105siedzi odeszli, udaj\u0105c  \u017ce zgadzaj\u0105 si\u0119 z tym co us\u0142yszeli. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej, ko\u0144 wr\u00f3ci\u0142 do stajni – ale to nie wszystko – przyprowadzi\u0142 ze sob\u0105 wspania\u0142\u0105 klacz. Gdy mieszka\u0144cy wioski dowiedzieli si\u0119 o tym, wydawa\u0142o im si\u0119, \u017ce zrozumieli co powiedzia\u0142 im wcze\u015bniej wie\u015bniak.<\/p>\n

Wr\u00f3cili do jego domu, aby pogratulowa\u0107 mu szcz\u0119\u015bcia.
\n– Wcze\u015bniej mia\u0142e\u015b tylko jednego konia, teraz masz dwa. Gratulacje – m\u00f3wili.
\n– Wielkie dzi\u0119ki za odwiedziny i wszelk\u0105 trosk\u0119 z waszej strony – odrzek\u0142 wie\u015bniak – lecz sk\u0105d wiecie, \u017ce to co si\u0119 wydarzy\u0142o, by\u0142o dla mnie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem?<\/p>\n

Zak\u0142opotani s\u0105siedzi – my\u015bl\u0105c \u017ce wie\u015bniak oszala\u0142 – wyszli, a po drodze komentowali: „Czy on rzeczywi\u015bcie nie rozumie, \u017ce otrzyma\u0142 dar od Boga?”
\nMiesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, syn wie\u015bniaka zdecydowa\u0142, aby oswoi\u0107 klacz, lecz zwierz\u0119 nieoczekiwanie stan\u0119\u0142o d\u0119ba. Ch\u0142opak upad\u0142 \u0142ami\u0105c nog\u0119.<\/p>\n

S\u0105siedzi wr\u00f3cili do domu wie\u015bniaka, przynosz\u0105c podarunki dla rannego. Starosta wioski z\u0142o\u017cy\u0142 wyrazy ubolewania ojcu, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce wszystko to jest bardzo smutne. M\u0119\u017cczyzna podzi\u0119kowa\u0142 za wizyt\u0119 i trosk\u0119, po czym zapyta\u0142:
\n– Sk\u0105d wiesz, \u017ce to, co si\u0119 wydarzy\u0142o by\u0142o dla mnie nieszcz\u0119\u015bciem?<\/p>\n

Wszyscy byli zdumieni tym, co us\u0142yszeli, gdy\u017c nikt nie w\u0105tpi\u0142, \u017ce wypadek syna wie\u015bniaka by\u0142 prawdziw\u0105 tragedi\u0105. Kiedy opu\u015bcili dom, jeden z s\u0105siad\u00f3w przem\u00f3wi\u0142 do pozosta\u0142ych: „Ten cz\u0142owiek naprawd\u0119 oszala\u0142, jego jedyny syn mo\u017ce kule\u0107 do ko\u0144ca \u017cycia, a on w\u0105tpi, \u017ce jest to nieszcz\u0119\u015bcie”
\nMin\u0119\u0142o kilka miesi\u0119cy. Japonia wypowiedzia\u0142a wojn\u0119 Chinom. Wys\u0142annicy Cesarza rozpocz\u0119li podr\u00f3\u017c przez ca\u0142y kraj, w poszukiwaniu m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn, z zamiarem wys\u0142ania ich na front.<\/p>\n

Podczas pobytu we wiosce, zwerbowali wszystkich m\u0142odzie\u0144c\u00f3w, z wyj\u0105tkiem syna wie\u015bniaka, kt\u00f3rego noga by\u0142a z\u0142amana. \u017baden z m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn nie wr\u00f3ci\u0142 \u017cywy.<\/p>\n

Syn wie\u015bniaka wyzdrowia\u0142, konie rozmno\u017cy\u0142y si\u0119, a ich potomek zosta\u0142 sprzedany za dobr\u0105 cen\u0119. Wie\u015bniak zacz\u0105\u0142 odwiedza\u0107 swoich s\u0105siad\u00f3w, aby ich pocieszy\u0107 i pom\u00f3c – tak jak oni to czynili, kiedy jakie\u015b wydarzenie mia\u0142o miejsce w jego domu. Kiedy tylko kt\u00f3ry\u015b z s\u0105siad\u00f3w zacz\u0105\u0142 narzeka\u0107, wie\u015bniak m\u00f3wi\u0142: „Sk\u0105d wiesz, \u017ce to nieszcz\u0119\u015bcie?” Je\u015bli kto\u015b by\u0142 rozradowany, on pyta\u0142: „Sk\u0105d wiesz, \u017ce to b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo?”<\/p>\n

Wtedy dopiero ludzie we wiosce zrozumieli, \u017ce poza tym co widzialne, \u017cycie ma te\u017c inn\u0105 wymow\u0119.””<\/p>\n

Pi\u0119knego dnia <3<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czy to co si\u0119 dzieje, jest dobre czy z\u0142e? Czy jeste\u015bmy w stanie w og\u00f3le TERAZ to zobaczy\u0107? Pi\u0119knie na takie dylematy rzuca \u015bwiat\u0142o ta, suficka przypowiastka: „LEGENDA SUFICKA: ZAGINIONY KO\u0143 Wiele lat temu, w ubogiej chi\u0144skiej wiosce, mieszka\u0142 pewien wie\u015bniak wraz z synem. Opr\u00f3cz kawa\u0142ka ziemi i ma\u0142ej chaty pokrytej strzech\u0105 w jego posiadaniu znajdowa\u0142 si\u0119 ko\u0144, kt\u00f3rego odziedziczy\u0142 po ojcu, a kt\u00f3ry by\u0142 dla niego pomoc\u0105 przy uprawie roli. Pewnego dnia ko\u0144 uciek\u0142. S\u0105siedzi m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rzy szanowali go bardzo za uczciwo\u015b\u0107 i pracowito\u015b\u0107, przybyli do jego domu, aby powiedzie\u0107 jak bardzo wsp\u00f3\u0142czuj\u0105 mu straty. Wie\u015bniak podzi\u0119kowa\u0142 s\u0105siadom za przybycie, lecz przy okazji zapyta\u0142: – Sk\u0105d wiecie, \u017ce to co si\u0119 wydarzy\u0142o by\u0142o dla mnie nieszcz\u0119\u015bciem? Jeden z przyby\u0142ych wymamrota\u0142 do drugiego: – On nie potrafi pogodzi\u0107 si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105, niech my\u015bli co chce, dop\u00f3ki nie odczuje smutku z powodu tego wydarzenia. S\u0105siedzi odeszli, udaj\u0105c  \u017ce zgadzaj\u0105 si\u0119 z tym co us\u0142yszeli. Tydzie\u0144 p\u00f3\u017aniej, ko\u0144 wr\u00f3ci\u0142 do stajni – ale to nie wszystko – przyprowadzi\u0142 ze sob\u0105 wspania\u0142\u0105 klacz. Gdy mieszka\u0144cy wioski dowiedzieli si\u0119 o tym, wydawa\u0142o im si\u0119, \u017ce zrozumieli co powiedzia\u0142 im wcze\u015bniej wie\u015bniak. Wr\u00f3cili do jego domu, aby pogratulowa\u0107 mu szcz\u0119\u015bcia. – Wcze\u015bniej mia\u0142e\u015b tylko jednego konia, teraz masz dwa. Gratulacje – m\u00f3wili. – Wielkie dzi\u0119ki za odwiedziny i wszelk\u0105 trosk\u0119 z waszej strony – odrzek\u0142 wie\u015bniak – lecz sk\u0105d wiecie, \u017ce to co si\u0119 wydarzy\u0142o, by\u0142o dla mnie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwem? Zak\u0142opotani s\u0105siedzi – my\u015bl\u0105c \u017ce wie\u015bniak oszala\u0142 – wyszli, a po drodze komentowali: „Czy on rzeczywi\u015bcie nie rozumie, \u017ce otrzyma\u0142 dar od Boga?” Miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej, syn wie\u015bniaka zdecydowa\u0142, aby oswoi\u0107 klacz, lecz zwierz\u0119 nieoczekiwanie stan\u0119\u0142o d\u0119ba. Ch\u0142opak upad\u0142 \u0142ami\u0105c nog\u0119. S\u0105siedzi wr\u00f3cili do domu wie\u015bniaka, przynosz\u0105c podarunki dla rannego. Starosta wioski z\u0142o\u017cy\u0142 wyrazy ubolewania ojcu, m\u00f3wi\u0105c, \u017ce wszystko to jest bardzo smutne. M\u0119\u017cczyzna podzi\u0119kowa\u0142 za wizyt\u0119 i trosk\u0119, po czym zapyta\u0142: – Sk\u0105d wiesz, \u017ce to, co si\u0119 wydarzy\u0142o by\u0142o dla mnie nieszcz\u0119\u015bciem? Wszyscy byli zdumieni tym, co us\u0142yszeli, gdy\u017c nikt nie w\u0105tpi\u0142, \u017ce wypadek syna wie\u015bniaka by\u0142 prawdziw\u0105 tragedi\u0105. Kiedy opu\u015bcili dom, jeden z s\u0105siad\u00f3w przem\u00f3wi\u0142 do pozosta\u0142ych: „Ten cz\u0142owiek naprawd\u0119 oszala\u0142, jego jedyny syn mo\u017ce kule\u0107 do ko\u0144ca \u017cycia, a on w\u0105tpi, \u017ce jest to nieszcz\u0119\u015bcie” Min\u0119\u0142o kilka miesi\u0119cy. Japonia wypowiedzia\u0142a wojn\u0119 Chinom. Wys\u0142annicy Cesarza rozpocz\u0119li podr\u00f3\u017c przez ca\u0142y kraj, w poszukiwaniu m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn, z zamiarem wys\u0142ania ich na front. Podczas pobytu we wiosce, zwerbowali wszystkich m\u0142odzie\u0144c\u00f3w, z wyj\u0105tkiem syna wie\u015bniaka, kt\u00f3rego noga by\u0142a z\u0142amana. \u017baden z m\u0142odych m\u0119\u017cczyzn nie wr\u00f3ci\u0142 \u017cywy. Syn wie\u015bniaka wyzdrowia\u0142, konie rozmno\u017cy\u0142y si\u0119, a ich potomek zosta\u0142 sprzedany za dobr\u0105 cen\u0119. Wie\u015bniak zacz\u0105\u0142 odwiedza\u0107 swoich s\u0105siad\u00f3w, aby ich pocieszy\u0107 i pom\u00f3c – tak jak oni to czynili, kiedy jakie\u015b wydarzenie mia\u0142o miejsce w jego domu. Kiedy tylko kt\u00f3ry\u015b z s\u0105siad\u00f3w zacz\u0105\u0142 narzeka\u0107, wie\u015bniak m\u00f3wi\u0142: „Sk\u0105d wiesz, \u017ce to nieszcz\u0119\u015bcie?” Je\u015bli kto\u015b by\u0142 rozradowany, on pyta\u0142: „Sk\u0105d wiesz, \u017ce to b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo?” Wtedy dopiero ludzie we wiosce zrozumieli, \u017ce poza tym co widzialne, \u017cycie ma te\u017c inn\u0105 wymow\u0119.”” Pi\u0119knego dnia <3<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":2016,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[97],"tags":[94],"class_list":["post-2015","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-radykalne-wybaczanie","tag-radykalne-wybaczanie"],"publishpress_future_action":{"enabled":false,"date":"2026-04-21 11:58:07","action":"change-status","newStatus":"draft","terms":[],"taxonomy":"category","extraData":[]},"publishpress_future_workflow_manual_trigger":{"enabledWorkflows":[]},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2015","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2015"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2015\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2019,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2015\/revisions\/2019"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2016"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2015"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2015"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/metoda-tippinga.pl\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2015"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}