Artykuł Magdaleny Czaji z rubryki „Kobiecość i biznes”. Pełne skany pod tekstem.
Gdyby ktoś zapytał Magdalenę, co jedno zmieniło jej biznesową rzeczywistość, odpowiedziałaby bez wahania: trzy biznesy. To sposób patrzenia na relacje, do którego zachęca Byron Katie, i najprostsze narzędzie na stres, jakie zna.
Piaskownica jako biznes w pigułce
Tekst zaczyna się od scenki z placu zabaw. Mały chłopiec próbuje wyrwać wiaderko większemu, większy odpycha go bez negocjacji, a z boku pada komentarz: „umie chłopak zawalczyć o siebie, poradzi sobie w życiu”. Magdalena każe wyobrazić sobie tę samą sytuację z dwiema dziewczynkami i komunikat, który wtedy zwykle słyszymy: nie wolno popychać, trzeba się dzielić, zobacz, jak jej przykro.
Od małego uczymy więc chłopców, że mają prawo walczyć o swoje, a dziewczynki, że najpierw powinny sprawdzić, co poczują inni. Potem te same mechanizmy przenosimy do biur i korporacji, gdzie większość mężczyzn walczy o siebie w poczuciu, że to „tylko biznes”, a większość kobiet przejmuje się tym, jak zostaną odebrane.
Trzy biznesy
Byron Katie proponuje rozdzielić wszystko, co nas dotyczy, na trzy obszary. Czyj to biznes, gdy ja czuję się szczęśliwa albo smutna? Mój. Czyj to biznes, gdy Ty czujesz się szczęśliwa albo smutna? Twój. A jaka jest pogoda, to czyj biznes? Boga, czyli tego, na co nie mam żadnego wpływu.
Do „biznesu Boga” należą pogoda, trzęsienia ziemi, kolor oczu i wzrost. Do „biznesu drugiej osoby” to, jak ktoś zinterpretuje moje zachowanie albo moje słowa. Mój biznes to jedyne miejsce, w którym mam realny wpływ, czyli ja sam.
Puenta jest prosta i niewygodna: znakomita większość stresów, jakie przeżywamy, bierze się z tego, że akurat nie jesteśmy w swoim biznesie. „On powinien wziąć się do roboty, powinien bardziej dbać o siebie, nie powinien się spóźniać” to zdania, w których jesteśmy u kogoś innego.
Skany artykułu
Metoda Tippinga (Radykalne Wybaczanie) to praktyka rozwoju osobistego. Nie zastępuje opieki medycznej ani psychoterapii.
